Şiirlerimdeki martıyı vurdular Bir güzel İstanbul akşamında İbreti alem olsun diye
Bir pusuda kıydılar canına özenip de martıma Şiirler yazılmasın diye Özgürlük, sevda üstüne
suçu yalnızca sevmekmiş Kırıp esaret zincirini Özgürlüğe kanat çırpmak maviye kur yapmak meğer ne büyük günahmış
Düşüme girdi dün gece Bakarken yaşlı gözlerime Azıcık mahzun, fakat başı dik Dedi bekliyordum zaten bu sonu Ağırıma giden yalnızca dostun kurşunuydu...